Εισαγωγή Στους αιώνες, οι ουρανοί δεν υπήρξαν ποτέ σιωπηλοί. Κάθε αστέρι έλαμπε ως σημείο μνήμης, κάθε αστερισμός ως σύμβολο και θρύλος. Ανάμεσα σε όλα, ο Σείριος —ο πιο λαμπρός φρουρός της νύχτας— ξεχώριζε σαν φάρος, άλλοτε υδάτινος και μητρικός, άλλοτε πύρινος και αστραφτερός. Η πορεία του στον τροπικό ζωδιακό τον τοποθετεί κοντά στη 14η μοίρα του Καρκίνου , υφαίνοντας μια διακριτή, αλλά ισχυρή σχέση με τη Σελήνη και τα ύδατα της Γης. Κι όμως, κάθε χρόνο, καθώς ο Ήλιος βαδίζει από τον Καρκίνο προς τον Λέοντα, οι δύο αυτές κοσμικές αρχές συναντιούνται και συνυφαίνουν ενέργειες — το υγρό βάθος της Σελήνης και η πύρινη ακτινοβολία του Ήλιου, σε μια συμμαχία που διαπερνά και τη Γαία και την ψυχή του ανθρώπου. Ιστορικό Η κατανόηση αυτής της συμμαχίας προϋποθέτει να γνωρίζουμε πώς χαρτογραφούνται οι ουρανοί. Στην τροπική αστρολογία , οι 12 ζώνες του ζωδιακού αγκυρώνονται στις εποχές — η εαρινή ισημερία σηματοδοτεί το 0° Κριού — κι έτσι το σύστημα παραμένει σταθερό σε...
Comments
Post a Comment